piątek, 10 czerwca 2011

5 mitów pracy zespołowej w kryzysie

Zarządzanie kryzysem i komunikacją kryzysową nigdy nie było sztuką jednego aktora – o sukcesie lub porażce decyduje praca zespołowa.

Moje doświadczenie w zarządzaniu sytuacją kryzysową nie tylko stale potwierdza tę zasadę, ale także pokazuje kilka nieporozumień, które mogą wypaczyć ideę skutecznej współpracy w grupie.

Oto 5 mitów pracy zespołowej w kryzysie:

Mit nr 1: Wszystko zależy od lidera. Przypomnij sobie znakomity zespół, który prowadziłeś lub którego byłeś członkiem. A teraz pomyśl o grupie, która osiągała fatalne wyniki. Co je różniło? Większość ludzi mówi o cechach charakteru, zachowaniu i stylu komunikacji liderów obydwu zespołów.

Fakt: Dużo zależy od konkretnych decyzji i działań lidera, ale jego rola jest inna – lider powinien wydobyć z członków zespołu wszystko co najlepsze i umożliwić im efektywną współpracę. Kolejne zadania to umiejętne skompletowanie zespołu, dobry start i nadzorowanie pracy.

Moje doświadczenie uczy, że stworzenie optymalnych warunków wpływa w 60% na sukces zespołu, dobry początek daje 30% efektu i pozostałe 10% to nadzorowanie pracy. Liderzy wspomagają pracę zespołu, ale inaczej niż to sobie zwykle wyobrażamy.

Mit nr 2: Harmonia pomaga. Łagodne interakcje między członkami grupy pozwalają uniknąć marnowania czasu na dyskusję jak przystąpić do rozwiązania problemu.

Fakt: Badania wśród muzyków symfonicznych pokazały, że mniej zgrane orkiestry lepiej radziły sobie w małych zespołach niż muzycy, którzy grali niezwykle harmonijnie.

Jeśli kryzys jest dobrze zarządzany i zorientowany na realizację celów, może wykreować bardziej twórcze rozwiązania niż w grupie bezkonfliktowej.

Mit nr 3: Większy jest lepszy. Większe grupy mają większe zasoby. Dodatkowo, umieszczenie w grupie przedstawicieli wszystkich kluczowych grup docelowych zwiększa szansę, że to, co będzie wypracowane, zostanie wprowadzone w życie.

Fakt: Zbyt duża wielkość zespołu to jedno z największych utrudnień skutecznej współpracy. Im większa grupa, tym większe ryzyko symulowania pracy i tym trudniej koordynować działania wszystkich członków. Małe zespoły są bardziej skuteczne i mniej frustrujące.

Mit nr 4: Dobrze jest wszystko wymieszać. Nowi członkowie wnoszą świeżą energię i oryginalne pomysły. Bez nich grupa staje się mniej twórcza, lekceważy zmiany w otoczeniu i jest zbyt tolerancyjna dla błędów jej członków.

Fakt: Im dłużej członkowie grupy pracują razem, tym lepsze osiągają efekty. Wiem, że to może wydawać się nieracjonalne, ale tak jest. Kwartet smyczkowy, drużyna piłkarska, zespół kryzysowy – im dłużej współpracują, tym są lepsi.

Mit nr 5: Komunikacja bezpośrednia jest passé. Zespoły, korzystając z najnowszych technologii, mogą współpracować bardziej efektywnie na odległość.

Fakt: Zespoły pracujące na odległość nie są w komfortowej sytuacji. Współpraca bezpośrednia naprawdę ma sens. Wiele organizacji preferujących pracę na odległość przekonało się, że w sytuacji kryzysowej warto zebrać wszystkich członków na początku projektu, w środku i ponownie na koniec pracy.

Konkluzja

Najlepsi liderzy pokazują zespołowi cel jaki ma osiągnąć, dbają o środki umożliwiające realizację tego celu i nadzorują postęp prac. Czasem wymaga to trochę salonowego taktu i politycznej dyplomacji, ale warto zadać sobie ten trud.

wtorek, 7 czerwca 2011

Dwie definicje ryzyka reputacyjnego

Mówi się, że lekarz nie wie jaką wybrać terapię przed postawieniem diagnozy. To samo dotyczy definicji ryzyka.

Trudno wyobrazić sobie wybór właściwej metody działania bez jasnego zdefiniowania problemu.

W zarządzaniu ryzykiem reputacyjnym istotne jest sześć działań:

1. sprawienie, że wszyscy kierownicy i pracownicy rozumieją naturę i wagę firmowej reputacji i wpływ ich osobistej reputacji na postrzeganie i ocenę firmy przez otoczenie,

2. przygotowanie przez Zarząd strategii zarządzania ryzykiem reputacyjnym,

3. opracowanie standardów i systemu kontroli działań, które mają największy wpływ na budowę i ochronę reputacji,

4. przeprowadzenie szkoleń o zarządzaniu reputacją, zapewnienie edukacji i zorganizowanie sprawnego systemu wymiany informacji z kadrą kierowniczą i pracownikami,

5. zwracanie specjalnej uwagi na sygnały ostrzegawcze – monitoring i analiza danych informujących o zagrożeniu,

6. wdrożenie procesu systematycznej oceny aktualnego poziomu ryzyka i zagrożenia kryzysem.

Niektóre firmy same częściowo uporały się z tym procesem, szczególnie z pierwszymi czterema etapami. Ich słabą stroną jest jednak unikanie tematów tabu lub politycznie "niepoprawnych" oraz zbyt bojaźliwa i bezkrytyczna ocena sytuacji.

Dwa spojrzenia na ryzyko reputacyjne

Popatrzmy na dwie definicje opisujące istotę ryzyka reputacyjnego – możesz je wykorzystać do budowy własnego programu ochrony reputacji.

Definicja nr 1:

Ryzyko reputacyjne to ryzyko potencjalnie negatywnego rozgłosu w mediach o działalności organizacji, które może skutkować utratą klientów, kosztowną sprawą sądową lub obniżeniem dochodów.

Zarząd może obniżyć poziom ryzyka reputacyjnego przez opracowanie skutecznego programu PR, tworzenie i rozwijanie silnych więzi z interesariuszami i wprowadzenie systemu monitorowania wszystkich najważniejszych działań operacyjnych, pozwalającego maksymalnie zredukować prawdopodobieństwo wystąpienia błędu w kluczowych obszarach.

Definicja nr 2:

Ryzyko reputacyjne to aktualny i przyszły wpływ na dochody i kapitał firmy wynikający z negatywnej oceny opinii publicznej.

To oddziałuje na możliwość tworzenia nowych kontaktów i relacji biznesowych oraz podtrzymania obecnych związków handlowych. Tak rozumiane ryzyko może oznaczać sprawę sądową, stratę finansową lub zmniejszenie bazy klientów. Ryzyko reputacyjne musi uwzględniać maksymalną ostrożność w kontaktach z interesariuszami, na przykład klientami i lokalną społecznością.

Co Ci się podoba w tych definicjach? Co proponujesz zmienić? Napisz o tym w komentarzu.

piątek, 3 czerwca 2011

Zgniłe jabłuszka, czyli cyniczni pracownicy

Powiedzmy, że w Twojej firmie jest kilku cynicznych pracowników, którzy w rozmowach z kolegami stale narzekają. Są dobrymi pracownikami i mają długi staż. Obawiasz się jednak, że psują atmosferę w firmie.

Nieprzyjazne usposobienie nawet jednego pracownika może okazać się niezwykle zaraźliwe i obniżyć morale całego zespołu. Co gorsza, kierownicy, którzy tolerują takie zachowanie wysyłają pozostałym pracownikom wiadomość: cynizm nie jest zły, jeżeli dobrze wywiązujesz się ze swoich obowiązków. To właśnie tacy szefowie pierwsi tracą szacunek tych pracowników, którzy ZNAKOMICIE wykonują swoją pracę ORAZ mają pozytywny stosunek do firmy.

Każdy pracownik musi ponosić odpowiedzialność za swoje zachowanie. Złość i wrogość są formą manipulacji – nie mogą być tolerowane w miejscu pracy na żadnym stanowisku.

Oto co możesz zrobić (po konsultacji z kierownikiem działu kadr) jeżeli Twoje konstruktywne uwagi i ostrzeżenia nie przyniosły rezultatu:

1. Powiedz malkontentom o przyznaniu im dodatkowego wolnego PŁATNEGO dnia, na przykład w najbliższy piątek. Warunek jest jeden. Muszą ten dzień poświęcić na dogłębne zastanowienie się czy nadal chcą pracować w firmie. Powiedz, że cynizm jest nie do przyjęcia i nie będzie dłużej tolerowany. Ponieważ jednak szanujesz ich dorobek, chcesz dać im szansę na zmianę zachowania.

2. Przedstaw im alternatywę:

A. Jeżeli zdecydują się kontynuować zatrudnienie, powinni przyjść do pracy w poniedziałek z pisemnym zobowiązaniem co zamierzają zrobić, aby pokazać, że potrafią pracować w zespole.

B. Jeżeli pokażą, że nie czują się odpowiedzialni za swoje dotychczasowe zachowanie pozostaje im do wyboru albo złożenie prośby o zwolnienie albo zwolnienie przez pracodawcę.

Co zyskujesz? Szacunek pozostałych pracowników. Jeżeli chcesz być poważany przez załogę, musisz traktować wszystkich sprawiedliwie. Tego szacunku nie zdobędziesz hołubiąc nawet najbardziej rumiane, ale zgniłe wewnątrz jabłka.

Kontakt

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *